Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

ΟΙ ΑΝΥΦΑΝΤΡΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΑΝΙΑ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΑΜΒΟΣ

Γλυκό, τρυφερό, ρομαντικό και αισιόδοξο ανάγνωσμα.Με κοινό νήμα την αγάπη σε όλες της τις μορφές η κ. Θεοδοσίου συνθέτει ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα, γεμάτο από αντιζηλίες, συγκρούσεις, προδοσίες, δολοπλοκίες, μυστικά και πάθη. Τρυπώνει με απόλυτη επιτυχία στα άδυτα μιας άλλης εποχής και σε κρατά δέσμια από τις πρώτες του σελίδες με την υπέροχη πλοκή του και την απλή και κατανοητή γραφή του. Ένα πολύ όμορφο κινηματογραφικό παραμύθι που μου θύμισε έντονα Σαιξπηρικές ηρωίδες και ήρωες.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:

Στενά ανέτειλε ο ήλιος της ζωής της Λαβίνια. Από πολύ νωρίς γεύτηκε τη μίζερη επίδραση της μοίρας. Πάνω στην εφηβεία, βρέθηκε αυτοεξόριστη σε μια πόλη άξενη, όταν το ψέμα κάηκε, κάτω από το εκτυφλωτικό φως της αλήθειας! Ένα ψέμα ολέθριο, που το κουβαλούσε σαν μόνη αποσκευή, στο ταξίδι της ξενιτιάς της, με τη μοναξιά να στήνει τον ιστό της, γύρω από τη ζωή και τα όνειρά της.

Μόλις, όμως, άρχισε να συνηθίζει την καινούργια πραγματικότητα, βρέθηκε ξανά παγιδευμένη από τη μοίρα. Κάποιοι την επιφόρτισαν να παραδώσει εν αγνοία της, ένα επικίνδυνο πακέτο στο Νόρθλαντ Χάους, στα χέρια του Κόντε Λάνσαϊρ, που όμως, ήταν άρρηκτα δεμένο με ένα ένοχο παρελθόν. Στη συνέχεια, έμεινε αιχμάλωτη του γιου του Κόντε, που δεν πίστεψε στην αθωότητά της.

Τι να κρυβόταν πίσω απ' αυτήν την αιχμαλωσία της άραγε; Ήταν το βαρύ παρελθόν που κουβαλούσε; Ήταν η ανάγκη να βρεθεί οπωσδήποτε κάποιος ένοχος; Ήταν το μίσος που σαν ίσκιος πλανιόταν παντού ολόγυρα; Ή μήπως ήταν ο έρωτας που γύρευε άλλοθι κι εκείνη έμενε ολομόναχη, δεμένη στο πυκνό δίχτυ που της είχαν πλέξει γύρω της σφιχτά, οι ανυφάντρες της μοναξιάς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου