Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΣΚΙΑΣ LUCINDA RILEY ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Σταρ, Σία, Αστερόπη, τρία ονόματα για μία από τις κεντρικές ηρωίδες του βιβλίου , που δείχνει  αδύναμη 
 και άβουλη  στα δύο  προηγούμενα  βιβλία της σειράς Μετά  από ένα παιχνίδι της μοίρας παίρνει τη ζωή στα χέρια της και μας βγάζει προς τα έξω τον αληθινό της  εαυτό. Ευαίσθητη τρυφερή προστατευτική  και συνετή με μεγάλα αποθέματα αγάπης , που μια ζωή ζει στην σκιά, κάνει στην άκρη τα θέλω της  για να μην πληγώσει τα άτομα που αγαπά.  
 Η γλυκιά και  ''αθόρυβη''  Σταρ τελικά μόνο η κόρη της σκιάς δεν είναι! Μπαίνει στις ζωές κάποιων ανθρώπων και τίποτα πλέον δεν είναι το ίδιο Αλλάζουν τα πάντα στη ζωή της ... στις ζωές τους... 
 Φλόρα, η δεύτερη κεντρική ηρωίδα του βιβλίου , μαθαίνουμε μέσα από τα  ημερολόγια  της για την πολυτάραχη ζωή της. Μια ηρωίδα  πολύ δυνατή που με την απίστευτη ιστορία  της φέρνει τα πάνω κάτω στις ζωές των ηρώων. Φλόρα λοιπόν  και Σταρ δυο χαρακτήρες που φαίνονται τόσο διαφορετικοί αλλά είναι στην ουσία όμοιοι σαν δύο σταγόνες νερό. Η επιστροφή της Rilley  έρχεται με την τρίτη αδερφή, από τις κόρες των αστεριών τη Σταρ. Από το σήμερα στο χθες σε μια υπέροχη  ιστορία που δεν θα μπορούσε να λείπει ο έρωτας, η αγάπη. τα μυστικά τα ψέματα και η προδοσία Ένα ψέμα ένα μυστικό όσο καλοπροαίρετο και αν είναι όταν μαθευτεί   μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Η συγγραφέας έχει τη μαγική ικανότητα να πλάθει μοναδικές  ιστορίες με  ξεχωριστούς ήρωες που προσπαθούν να αγγίξουν την ευτυχία  όταν αυτή πραγματικά  είναι μια ανάσα μακριά τους.Το αν την άγγιξαν το αν τη γεύτηκαν το πότε και με ποιο τρόπο είναι αυτό που θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας!!!

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ 

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ


 Η Κόρη της Σκιάς είναι το τρίτο βιβλίο της καθηλωτικής best seller σειράς της Lucinda Riley, Οι Κόρες των Αστεριών.
Η Σταρ βρίσκεται σ’ ένα σταυροδρόμι στη ζωή της μετά τον θάνατο του λατρευτού της πατέρα – του μυστηριώδους δισεκατομμυριούχου Πα Σαλτ, όπως τον αποκαλούν οι έξι κόρες του, τις οποίες έχει υιοθετήσει από τις τέσσερις γωνιές της γης. Ο Πα Σαλτ αφήνει σε καθεμία τους ένα στοιχείο για να βρουν τις αληθινές ρίζες τους, αλλά η Σταρ –η πιο αινιγματική απ’ όλες τις αδελφές– διστάζει να βγει από το καβούκι της ασφάλειας που της παρέχει η στενή σχέση της με την αδελφή της ΚεΚε. Απελπισμένη, αποφασίζει να ακολουθήσει το πρώτο στοιχείο που έχει στα χέρια της, το οποίο την οδηγεί σ’ ένα βιβλιοπωλείο σπάνιων εκδόσεων στο Λονδίνο και μαζί σ’ έναν ολοκαίνουριο κόσμο…
Εκατό χρόνια πριν, η πεισματάρα και ανεξάρτητη Φλόρα ορκίζεται ότι δεν πρόκειται να παντρευτεί ποτέ. Ζει ευτυχισμένη και ασφαλής στο σπίτι της στο Λέικ Ντίστρικτ, αλλά κάποιες μηχανορραφίες πέρα από τον έλεγχό της την οδηγούν στο Λονδίνο. Η Φλόρα νιώθει διχασμένη ανάμεσα στον παθιασμένο έρωτα και στο καθήκον απέναντι στην οικογένειά της, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται πιόνι σ’ ένα παιχνίδι με κανόνες που γνωρίζουν μόνο οι άλλοι. Ώσπου μια συνάντηση με έναν μυστηριώδη κύριο αποκαλύπτει τις απαντήσεις που η Φλόρα αναζητούσε σε όλη τη ζωή της…
Όσο η Σταρ μαθαίνει περισσότερα για το απίστευτο ταξίδι ζωής της Φλόρα, ξεκινά κι εκείνη ένα ταξίδι ανακάλυψης και επιτέλους βγαίνει από τη σκιά της αδελφής της κι αφήνεται στον έρωτα.
 

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΙΩΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ


Πείτε μας λίγα λόγια για το καινούργιο σας βιβλίο "Μέχρι το τέλος του χρόνου" και για τους ήρωές του. Υπήρξε κάποιος που σας δυσκόλεψε; Κάποιος που αγαπήσατε περισσότερο ή λιγότερο;
 

Το «Μέχρι το τέλος του χρόνου» είναι μία ιστορία από εκείνες που εμένα μου αρέσουν να διαβάζω. Είναι μια ιστορία χαρακτήρων, ένα ψυχογράφημα, ένα οδοιπορικό δύο ανθρώπων που καλούνται να καταλάβουν ποιοι πραγματικά είναι, μα και ποια είναι η ζωή που θέλουν να έχουν, ποιες είναι οι βαθύτερες ανάγκες και επιθυμίες τους. Άνθρωποι με πολλά βιώματα στην πλάτη τους, άσχημα τα περισσότερα, που έχουν αφήσει βαθιές πληγές, με τους ίδιους να έχουν κλειδώσει τους δαίμονές τους σε μια ντουλάπα, υποκρυμμένοι πως δεν υπάρχουν επειδή απλά δεν τους βλέπουν. Δαίμονες τους οποίους, όμως, πρέπει να ξορκίσουν, αν θέλουν να προχωρήσουν στη ζωή τους, πράγμα που απαιτεί δουλειά, όπως και η μεταξύ τους σχέση απαιτεί αμοιβαίες υποχωρήσεις και θυσίες που δεν είναι απαραίτητα έτοιμοι να τις δεχτούν.
Η Κρυσταλλία και ο Κωνσταντίνος έχουν πολλές ομοιότητες μα και τεράστιες διαφορές, και αυτό ήταν το πιο δύσκολο στοιχείο, τόσο ως προς το πώς οι ίδιοι θα διαχειριζόντουσαν την σχέση τους στις εκάστοτε συνθήκες, όσο και ως προς το πώς έπρεπε να τους διαχειριστώ εγώ η ίδια. Το να συνυπάρξουν δύο τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι εύκολο, αναπόφευκτα μια σχέση μεταξύ τους δημιουργεί σε πολλές εντάσεις και συγκρούσεις, και το μεγάλο ερώτημα είναι αν τελικά μπορούν –και πρέπει- να είναι μαζί. Ως εκ τούτου, και οι δυο τους με δυσκόλεψαν, κυρίως επειδή υπήρχαν σημεία που έπαιρναν πρωτοβουλίες, αναγκάζοντάς με να πάρω άλλα μονοπάτια απ’ αυτά που είχα αρχικά στο μυαλό μου.
Όσο για τον ποιον αγάπησα περισσότερο… Και τους δύο τους αγάπησα εξίσου, αν και για διαφορετικούς λόγους τον καθέναν. Γενικά, έχω το συνήθειο να λατρεύω χαρακτήρες που θα αποκαλούσαμε «προβληματικούς», επειδή έχουν μεγαλύτερο φάσμα συμπεριφορών, αποκλίσεων και εντάσεων, πράγμα που τους καθιστά πιο ενδιαφέροντες μα και πιο αληθινούς και ρεαλιστικούς συνάμα. Αγαπώ τους χαρακτήρες με πάθη και αδυναμίες, επειδή έχουν κάτι απ’ αυτό που κάθε άνθρωπος οφείλει να έχει στη ζωή του. Και, φυσικά, αγάπησα πολύ και τους δεύτερους χαρακτήρες της ιστορίας αυτής καθώς, μόνο δεύτεροι δεν υπήρξαν στην πραγματικότητα. Ο καθένας τους είχε κάτι σημαντικό να προσφέρει, η παρουσία του στην εξέλιξη της ιστορίας αυτής δεν ήταν τυχαία ή διεκπεραιωτική, και χωρίς αυτούς τίποτα δεν θα ήταν ίδιο.

Πώς νιώθετε κάθε φορά που ξεκινάτε τη συγγραφή ενός βιβλίου; Γνωρίζεται σίγουρα  την αρχή. Τι γίνεται όμως με την κατάληξή της; Είναι γνωστή  για  εσάς γιατί ακολουθείτε μια καθορισμένη πορεία και μένετε σταθερή στην αρχική σας ιδέα; Ή αυτή η πορεία μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει;


Όταν ξεκινάω την συγγραφή ενός βιβλίου, όπως είναι φυσικό, έχω μια εσωτερική αγωνία μα και μεγάλο ενθουσιασμό. Αυτό που σίγουρα γνωρίζω, είναι το τέλος. Αυτό, πάλι,  που με δυσκολεύει,  είναι στην πραγματικότητα η αρχή. Το να δημιουργήσεις μια δυνατή εισαγωγή που θα καταφέρει να κερδίσει κατευθείαν το ενδιαφέρον του αναγνώστη έτσι ώστε να στρέψει όλη του την προσοχή σ’ αυτό που πρόκειται να εξελιχθεί, είναι το πιο δύσκολο κομμάτι και το μεγαλύτερο στοίχημα για ένα συγγραφέα. Όσον αφορά το σύνολο της πορείας και της εξέλιξης της ιστορίας… Θα έλεγα πως υπάρχει ένας άξονας, ένας βασικός κορμός, αυτό που λέμε αρχή, μέση και τέλος, αλλά ποτέ δεν μπορείς να είσαι απόλυτα σίγουρος πως τα πράγματα θα εξελιχθούν έτσι όπως τα έχεις στο μυαλό σου. Μεγάλες αποκλείσεις μπορεί να μην υπάρχουν, όμως αρκετές φορές οι χαρακτήρες, μ’ έναν μαγικό τρόπο, πηγαίνουν τα πράγματα –ή έστω, ένα μέρος αυτών- εκεί που εκείνοι θέλουν.

Ποιο από τα βιβλία σας κρατά ξεχωριστή θέση στην καρδιά σας και γιατί;


Αυτή είναι μια ερώτηση εφάμιλλη του να ζητάς από έναν γονιό να σου πει ποιο παιδί του αγαπά περισσότερο. Οι «Ξεπεσμένοι Άγγελοι» είναι το “πρωτάκι” μου, κι αν κι έχει κάποιες συγγραφικές και αφηγηματικές αδυναμίες –έχω συναίσθηση του τι έχω γράψει-, πάντα θα είναι το βιβλίο εκείνο που με έβαλε σ’ έναν κόσμο που δεν είχα καν ονειρευτεί. Το «Μη με ξεχάσεις» είναι το βιβλίο εκείνο που διασκέδασα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, γράφοντάς το, και που ξύπνησε μέσα μου μια τρυφερή πλευρά και μια νοσταλγική διάθεση που θα ήθελα να έχω μονίμως και στην καθημερινότητά μου. Το «Όταν ξέρεις ν’ αγαπάς» έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα, καθώς είναι το βιβλίο εκείνο που με άλλαξε αρκετά ως άνθρωπο, με έκανε να σκεφτώ και να αναθεωρήσω πράγματα, μα κυρίως, είναι το βιβλίο εκείνο που θεωρώ πως επηρέασε την συνείδηση μεγάλης μερίδας αναγνωστών, βάζοντάς τους στη διαδικασία να σκεφτούν πάνω σ’ ένα ιδιαίτερο θέμα, με τρόπους που δεν είχαν κάνει ως τότε. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να με κάνει να νιώθω περήφανη για το δημιούργημά μου το οποίο, εκτός των άλλων, θεωρώ πως ανέβασε αρκετά τον πήχη της λογοτεχνικής και αφηγηματικής μου ικανότητας ως συγγραφέα. Τέλος, το «Μέχρι το τέλος του χρόνου», ίσως και να μπορούσα να πω πως είναι η προσωπική μου αδυναμία, καθώς είναι το βιβλίο εκείνο που περιέχει τα περισσότερα στοιχεία από μένα, απ’ αυτό που είναι η Γιώτα, απ’ αυτά που πρεσβεύω ως άνθρωπος, ως φιλοσοφία, ως τρόπος σκέψης, απ’ αυτά που σκέφτομαι, νιώθω κι αισθάνομαι. Επιπλέον, είναι το βιβλίο εκείνο που έχει περισσότερο από κάθε άλλο μου έργο, ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, και ως αναγνώστρια, οι ιστορίες που βασίζονται σε ψυχογραφήματα και στην ανάλυση αυτών, είναι και οι αγαπημένες μου.

Όταν ξεκινάτε τη συγγραφή απομονώνεστε; Ποιες ώρες συνήθως δουλεύετε; 


Δεν θα έλεγα ότι απομονώνομαι, γιατί σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν άλλοι ομότεχνοι, πως η συγγραφή είναι μια πολύ μοναχική διαδικασία, εγώ το έχω μετατρέψει σε κάτι πολύ παρεϊστικο. Έχω τις beta readers μου, οι οποίες διαβάζουν κάθε νέο κεφάλαιο με την ολοκλήρωσή του, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα ατελείωτες συζητήσεις, γέλια, κλάματα, ενστάσεις, εντάσεις, συναισθηματική φόρτιση, που σε μένα τουλάχιστον επιδρούν θετικά, με αναζωογονούν και μου φτιάχνουν τη διάθεση. Όσο για τις ώρες που δουλεύω… είναι ατελείωτες! Όταν γράφω, παθαίνω εμμονή! Όσο η ιστορία προχωράει και εξελίσσεται, τόσο δυσκολεύομαι να την αφήνω στη μέση, με αποτέλεσμα να μην τρώω, να μην κοιμάμαι… Δεν το λες και φυσιολογικό, και σίγουρα δεν κάνει καλό στο σώμα μου, αλλά τουλάχιστον αποφεύγω το να πέσω στην –ολοκληρωτική- παράνοια. Το σίγουρο, πάντως, είναι πως δεν αφήνω  ποτέ ένα κεφάλαιο ανολοκλήρωτο, όσες ώρες κι αν χρειαστεί για να τελειώσει, γιατί μετά χάνω τον ειρμό της σκέψης μου.

Δέχεστε παρεμβάσεις από τα άτομα που διαβάζουν τις ιστορίες σας πριν δούνε το φως της έκδοσης;


Δεν δέχομαι επειδή, συνήθως, τα άτομα αυτά δεν κάνουν παρεμβάσεις. Χα, χα, χα… Η αλήθεια είναι πως στις φίλες μου αρέσει ό,τι γράφω, έτσι ακριβώς όπως είναι, να και προσωπικά θα ήθελα, κάποιες φορές, να είναι λίγο πιο παρεμβατικές, με την έννοια πως μια «παρατήρηση» μπορεί να σε βοηθήσει να βελτιώσεις κάτι ακόμα περισσότερο. Μπορεί να μην είναι κάτι μεγάλο, ή κάτι σημαντικό, μπορεί απλά να προσθέσεις ή ν’ αφαιρέσεις μία γραμμή από το κείμενό σου, κάτι που πολλοί θα το διαβάσουν κανείς δεν θα το προσέξει, όμως εσύ μέσα σου θα ξέρεις πως το βελτίωσες. Βέβαια, αν σε κάτι έχω μια πολύ συγκεκριμένη ιδέα ή θεωρία, σε σχέση με το πώς το έχω «χτίσει», μπορώ να δεχτώ μια «παρατήρηση» χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα την υιοθετήσω κιόλας, αν κι εφόσον διαφωνώ.

Τι σας έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε την συγκεκριμένη ιστορία; Πόσο καιρό σας πήρε για να την  ολοκληρώσετε;  Ποιο πιστεύετε ότι είναι το δυσκολότερο κομμάτι της συγγραφής;


Το «Μέχρι τέλος του χρόνου» είναι ένα βιβλίο στο οποίο υπάρχουν αρκετά βιωματικά στοιχεία, όπως είναι η ενασχόλησή μου με το χορό, άρα, σ’ έναν βαθμό, θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτή ήταν η αφετηρία όλων. Κι επειδή, όπως προείπα, έχω μεγάλη και βαθιά αγάπη στους τραγικούς ήρωες, είναι πολύ γοητευτική η διαδικασία του ν’ ασχοληθείς μαζί τους και να δεις, μέσα από την πορεία της ζωής τους, ψυχογραφώντας τους και αναλύοντάς τους, πως αυτοί μπορούν ν’ αλλάξουν. Βέβαια, στο σημείο αυτό, οφείλω ν’ αναφέρω πως όσοι με γνωρίζουν καλά και έχουν διαβάσει το βιβλίο, τονίζουν πως η Κρυσταλλία είναι ακριβώς όπως είμαι εγώ, ως άνθρωπος και χαρακτήρας, οπότε, τελικά, ίσως η πραγματική μου έμπνευση να είναι ο ίδιος μου ο εαυτός. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει σε αυτό τον βαθμό που το παρουσιάζουν οι τρίτοι, αν και προφανώς μπορώ κι εγώ η ίδια να εντοπίσω αρκετές ομοιότητες, όμως όλο αυτό έχει μία ιδιαίτερη γοητεία.
Η ιστορία χρειάστηκε, συνολικά λίγο περισσότερο από ένα μήνα για να ολοκληρωθεί. Τα πρώτα 13 κεφάλαια γράφτηκαν μέσα σε δύο εβδομάδες, κάπου εκεί έχασα ένα ολόκληρο κεφάλαιο από τα αρχεία μου, θύμωσα απίστευτα και το άφησα στην άκρη για κάποιους λίγους μήνες, και όλα τα υπόλοιπα κεφάλαια γράφτηκαν μέσα σε διάστημα 20-22 ημερών, όπου είχα κόψει το φαγητό και τον ύπνο γιατί μου ήταν αδύνατον να μείνω μακριά από τους ήρωές μου για μεγάλο διάστημα. Γενικότερα, όταν γράφω, όσο περισσότερο βυθίζομαι στην ιστορία μου και στις εξελίξεις αυτής, τόσο περισσότερο χάνομαι μέσα τους.
Σε ό,τι έχει να κάνει με την συγγραφή και τις δυσκολίες αυτής, αν ρωτήσεις εκατό συγγραφείς, πολύ πιθανόν να λάβεις εκατό διαφορετικές απαντήσεις. Νομίζω πως η δυσκολία για τον καθέναν μας προσδιορίζεται με πολύ αυστηρώς προσωπικά κριτήρια. Όσον αφορά εμένα, το δυσκολότερο κομμάτι είναι το να βρω τον χρόνο και κυρίως την ηρεμία που χρειάζομαι, για να γράψω, που ως μαμά δεν είναι πάντα εφικτό στο βαθμό που θα ήθελα, ενώ ορισμένες φορές, χρειάζεται λίγη περισσότερη προσπάθεια στο να μείνω αποστασιοποιημένη συναισθηματικά απ’ αυτά που γράφω, όπως χαρακτηριστικά συνέβη στην περίπτωση του «Μέχρι το τέλος του χρόνου», καθώς θέλω τα κείμενά μου να είναι ρεαλιστικά και ανθρώπινα και όχι παραμυθένια και υπέρ του δέοντος ρομαντικά, αγγίζοντας τα όρια του μελό.

Ποιον ήρωα και ποια ηρωίδα ξεχωρίζετε από όλες τις ιστορίες σας και γιατί;


Πάλι μου ζητάτε να ξεχωρίσω τα «παιδιά» μου και δεν είναι εύκολο. Η Αγγελική έχει αρκετά στοιχεία από μένα όταν ήμουν στην ίδια ηλικία μ’ εκείνη, οπότε δεν μπορώ παρά να νιώθω μια τρυφερότητα στο πρόσωπό της. Ο Ανδρέας είναι η αρσενική εκδοχή μου και ένας άνθρωπος που εύκολα, στην πραγματική ζωή, θα μπορούσε να είναι το «αυτοκολλητάκι» μου. Αγαπάω πολύ τον Στέφανο, για όλα αυτά που έχει περάσει στη ζωή του και για όλα αυτά που πετυχαίνει στην πορεία αυτής, και θαυμάζω απεριόριστα την Ιόλη γιατί είναι όλα αυτά που θα θέλαμε –στην πλειψηφία μας- να είμαστε, αλλά δεν πλησιάζουμε καν. Ο Κωνσταντίνος είναι ο κρυφός έρωτας της καρδιάς μου, ενώ η Κρυσταλλία έχει τόσα πολλά στοιχεία από τη Γιώτα του σήμερα, σκέφτεται, πράττει και αγαπά με τόσο ταυτόσημο τρόπο με μένα, που αν δεν έλεγα πως την αγαπώ –ίσως- λίγο περισσότερο απ’ όλους, θα ήταν σαν να έλεγα πως δεν αγαπώ τον εαυτό μου, πράγμα που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση.

Ποιο στοιχείο σε ένα βιβλίο σας γοητεύει και σας κρατά αιχμάλωτη; Πείτε μας ένα βιβλίο που αγαπήσατε  και δεν μπορείτε να το αποχωριστείτε ποτέ.


Για να με γοητεύσει ένα βιβλίο, περισσότερο και από μια ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη ιστορία, πρέπει να έχει ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Αν αυτοί δε, συνοδεύονται από μια δόση τραγικότητας, ακόμα καλύτερα. Η μεγάλη μου αδυναμία είναι οι ανθρωποκεντρικές ιστορίες, μα και αυτές που διαθέτουν ψυχογραφήματα τα οποία θέτονται προς ανάλυση, μέσω της οποίας, αναμφίβολα, μπορείς να εισπράξεις πολλά και να κερδίσεις ακόμα περισσότερα.
Υπάρχουν πολλά βιβλία που δεν μπορώ –και δεν πρόκειται- ν’ αποχωριστώ, όχι μόνο ένα. Ορισμένα απ’ αυτά είναι «Τα ανεμοδαρμένα ύψη», «Το φάντασμα της Όπερας», «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ», «Οι Άθλιοι» και «Η Παναγία των Παρισίων», ενώ αν τοποθετηθώ σε μια πιο σύγχρονη βάση, θα έλεγα τα «Απαγορευμένο», «Το λάθος αστέρι», «Πριν έρθεις εσύ» και «Χωρίς ελπίδα», μα και τις σειρές «Χάρι Πότερ» και «Δαιμονικές Μηχανές», που αν και εντελώς διαφορετικού ύφους και χαρακτήρα, συγκαταλέγονται στα σπουδαιότερα σύγχρονα αναγνώσματα που μπορεί να διαβάσει κανείς.

Ποιο απόφθεγμα σας αντιπροσωπεύει απόλυτα;


Δεν είναι τόσο απόφθεγμα όσο έκφραση και στάση ζωής, το οποίο και έχω υιοθετήσει απόλυτα, ειδικά τα τελευταία χρόνια, που είναι άλλο από το: «Κάνε την κάθε μέρα ν’ αξίζει», το οποίο το  έχω κάνει και τατουάζ. Αν θέλετε να μιλήσουμε πιο αυστηρά για απόφθεγμα, τότε θα έλεγα την λατινική φράση «Alis grave nil» που σημαίνει: «Τίποτα δεν είναι βαρύ για όσους έχουν φτερά», την οποία επίσης έχω κάνει τατουάζ. Γενικά, είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά την αλληγορία, μα κι ένας άνθρωπος που του αρέσει ν’ αγωνίζεται γι’ αυτά που θέλει, και που παλεύω για να πετύχω τους στόχους μου, κόντρα σε όλες συνθήκες, γιατί πιστεύω πως όλα είναι δυνατά αρκεί να το λέει η ψυχούλα σου.

Προτιμάτε την ξένη λογοτεχνία ή την ελληνική; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θα θέλατε να είστε εσείς η δημιουργός του;


Χωρίς να σημαίνει ότι σνομπάρω τα έργα των Ελλήνων ομότεχνων, θα έλεγα πως, όσον αφορά την σύγχρονη λογοτεχνία, προτιμώ λίγο περισσότερο την ξένη. Θεωρώ πως οι ξένοι συγγραφείς δουλεύουν πάνω σε μεγαλύτερη γκάμα θεμάτων, παίρνουν πιο εύκολα ρίσκα και καταπιάνονται με δυσκολότερα και πιο ιδιαίτερα θέματα απ’ ότι εμείς, ίσως επειδή απευθύνονται σε ένα πιο ευρύ κι ανοιχτόμυαλο κοινό. Οι Έλληνες συγγραφείς περιοριζόμαστε, άλλοι λιγότερο άλλοι περισσότερο, στα αυστηρά στεγανά της εμπορικότητας, στον βωμό της οποίας θυσιάζεται η πρωτοτυπία, η έμπνευση και η ελευθερία έκφρασης. Και ναι, φυσικά και υπάρχουν βιβλία που θα ήθελα να τα έχω γράψει εγώ, όπως το «Χωρίς ελπίδα» της Colleen Hoover –με την οποία μου έχουν πει αρκετοί αναγνώστες πως μοιάζει το ύφος της γραφής μας, πράγμα που με χαροποιεί απίστευτα πολύ-, το «Απαγορευμένο» της Tabitha Suzuma –που με έχει στιγματίσει για μια ζωή-, το «Λίγο πριν πεθάνω» της Jenny Downham, «Το λάθος αστέρι» του John Green, το «Πριν έρθεις εσύ» της Jojo Moyes (ξέρω, δεν ακούγονται οι πιο ευχάριστες επιλογές, όμως είναι συγκλονιστικά βιβλία, που καταπιάνονται με ιδιαίτερα θέματα, και που μέσα από την τραγικότητά τους γεννιέται η ελπίδα), ενώ από Έλληνες συγγραφείς, έχω ζηλέψει θανάσιμα, με την καλή έννοια, την «Τριλογία της Κρήτης» του φίλου Πολυχρόνη Κουτσάκη.

Κλείνοντας πείτε μας  λίγα λόγια για την Γιώτα! Ποιά είναι η καθημερινότητά της; Πιστεύει  στην αληθινή φιλία, στο happyend; Τι θεωρεί απόλυτη ευτυχία; Και τι θα ήθελε να ευχηθεί στους αναγνώστες της;



Η Γιώτα είναι ένας άνθρωπος που ίσως να μην είναι συμπαθής απ’ όλους, επειδή δεν την κατανοούν και δεν μπορούν να δεχτούν την ειλικρίνεια και την αλήθεια της, που όμως όσοι την εκτιμούν, το κάνουν ακριβώς γι’ αυτό. Επειδή έχει το θάρρος της γνώμης της και την τόλμη να υπερασπίζεται αυτά που σκέφτεται, νιώθει κι αισθάνεται. Αν και δεν της φαίνεται, είναι πολύ ευαίσθητη, κλαίει πολύ εύκολα (μεταξύ μας, έχει κλάψει μέχρι και στον «Ηρακλή» της Disney), αλλά την ίδια στιγμή έχει πολύ ισχυρή προσωπικότητα και μπορεί να γίνει πολύ σκληρή αν χρειαστεί. Έχει μεγάλες αντοχές, συναισθηματικές, σωματικές και ψυχολογικές, είναι ορθολογίστρια και ρεαλίστρια, δεν μασάει τα λόγια της, αλλά την ίδια ώρα είναι πολύ τρυφερή και δοτική, ενώ για τους ανθρώπους που αγαπάει μπορεί να κάνει τα πάντα.
Η καθημερινότητά της είναι παρανοϊκή. Ποτέ οι 24 ώρες της ημέρας δεν είναι αρκετές, και πάντα θα ήθελε να έχει λίγες ακόμα στη διάθεσή της για να κάνει ακόμα περισσότερα πράγματα. Γενικά, δεν βρίσκει ησυχία! Πάντα θέλει με κάτι ν’ ασχολείται! Πράγμα εύκολο γιατί, ως μαμά ενός μικρού αγοριού που πηγαίνει σχολείο κι έχει κι ένα σωρό άλλες ασχολίες, βρίσκεται συνεχώς στους δρόμους, τρέχοντας σαν να την κυνηγά ο διάολος, ενώ τα βράδια, ενώ θα έπρεπε να κοιμάται από τις εννιά, δουλεύει ως τις 3-4 –τουλάχιστον- το πρωί, προκειμένου να βγει το μεροκάματο.
Φυσικά και πιστεύει στην αληθινή φιλία, αν και θεωρεί πως λίγοι άνθρωποι έχουν τα κότσια να παλέψουν γι’ αυτήν, καθώς προτιμούν τη «βολή» τους ή τις εύκολες λύσεις. Έχει λίγους πραγματικούς φίλους –και καλούς-, φίλους καρδιάς και ζωής, που δεν θα τους άλλαζε για τίποτα στον κόσμο και για τους οποίους θα μπορούσε να κάνει τα πάντα.
Στο happyend πιστεύει και δεν πιστεύει, με το σκεπτικό πως δεν υπάρχει πραγματικό τέλος για να το χαρακτηρίσεις ως ευτυχισμένο, αφού κάθε μέρα είναι και μια νέα πρόκληση, ενώ στη ζωή σου μπορεί να συμβούν πράγματα που να καθορίσουν εκ νέου το τι σημαίνει ευτυχία για σένα, οδηγώντας σε στο να αναθεωρήσεις και να κυνηγήσεις νέους στόχους και νέες ευτυχίες.
Δεν ξέρει αν υπάρχει απόλυτη ευτυχία, αλλά αν μπορούσε να το περιγράψει με λίγες λέξεις το συναίσθημα αυτό, θα ήταν όμοιο μ’ αυτό που νιώθει να σκιρτάει μέσα της κάθε φορά που κοιτάζει τον γιο της στα μάτια, όταν τον βλέπει να προοδεύει, να μεγαλώνει, να καμαρώνει για τα κατορθώματά του, όταν τον ακούει να γελάει… Εκείνες είναι οι μικρές στιγμές μιας τέτοιας πληρότητας που δεν συγκρίνεται με τίποτα, και που μόνο ως ευτυχία, ολοκληρωτική κι απόλυτη, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Στους αναγνώστες της θα ήθελε να πει, πρώτα απ’ όλα, ένα τεράστιο ευχαριστώ για την αγάπη και την στήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια, γιατί αν εκείνοι δεν είχαν αγκαλιάσει τα βιβλία της, δεν θα ήταν εδώ σήμερα για να μιλάει γι’ αυτά. Από ‘κει κι έπειτα, θα ήθελε να τους ευχηθεί να ονειρεύονται μεγάλα, ν’ αγαπάνε ακόμα μεγαλύτερα, μα και να ζουν και να βιώνουν την κάθε μέρα τους με όλο τους το είναι, επειδή όταν αυτή φεύγει δεν γυρίζει ποτέ ξανά. Γι’ αυτό, να μην τις ξοδεύουν και να μην τις σπαταλάνε. 


Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την όμορφη κουβέντα μας! Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το νέο σας βιβλίο!

Το νέο βιβλίο της Γιώτας Παπαδημακοπούλου κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο "Μέχρι το τέλος του χρόνου" και είναι το τέταρτο βιβλίο από τις εκδόσεις Μάτι.





 

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΑΛΙΣΑΧΝΗ" ΤΗΣ ΑΣΠΑΣΙΑΣ ΒΛΑΧΟΥ

Κληρώνουμε δύο αντίτυπα του βιβλίου "Αλισάχνη" της Ασπασίας Βλάχου από εκδόσεις Χάρτινη Πόλη, ευγενική χορηγία της συγγραφέως.
Απαραίτητες προϋποθέσεις για να λάβετε μέρος στην κλήρωση:
1) Like στη σελίδα μας "Βιβλιοεξάρτηση"
2) Δημόσια(Public) ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ του διαγωνισμού
3) Σχόλιο κάτω από την ανάρτηση της κλήρωσης στη σελίδα μας με το ονοματεπώνυμο σας και ταγκ τους φίλους σας.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει να γίνουν και τα 3 βήματα!
Η κλήρωση θα γίνει στις 25/7/2017 και οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσω της σελίδας μας.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ! ! !

Σημείωση: Ο διαγωνισμός ισχύει μόνο για όσους βρίσκονται εντός Ελλάδος.

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΟΙ ΜΑΓΕΜΕΝΕΣ (LAS INCANTADAS) ΜΑΙΡΗ ΚΟΝΤΖΟΓΛΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Διαβάζοντας το βιβλίο της κυρίας Κόντζογλου "Οι μαγεμένες Las Incantadas", σου δημιουργείται η αίσθηση μιας αναγνωστικής πληρότητας. Το πρώτο πράγμα που με ευχαρίστησε σε αυτό το βιβλίο είναι πως γνώρισα την ιστορία και την αρπαγή ενός μνημείου, την ύπαρξη του οποίου αγνοούσα, παρόλο που είναι κάτι που αφορά την πόλη μου. Οι ιστορικές γνώσεις που σου παρουσιάζονται διαβάζοντας το είναι ανεκτίμητες.
Παράλληλα με την ιστορία βλέπουμε τη ζωή των ηρώων εκείνης της εποχής, που αν και ανήκουν σε διαφορετική φυλή και θρήσκευμα, έχουν όμως έναν κοινό σκοπό: την ελευθερία και τη διατήρηση του πολιτισμού.
Άνθρωποι που φαινομενικά δεν τους ενώνει τίποτα, γίνονται μια γροθιά και πολεμούν για τα δικά τους ιδανικά. Ο απαγορευμένος έρωτας ανάμεσα σε ένα χριστιανό και μια εβραία ενάντια στους άγραφους νόμους της τοπικής κοινωνίας δίνει τον δικό του αγώνα. Δυο νέοι αψηφούν τα πρέπει και με οδηγό την αγάπη τους ορθώνουν το ανάστημα τους, για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους.
Μέσα από τους αγώνες που δίνονται, είτε αυτοί είναι προσωπικοί, για να ξεπεράσει ο καθένας τα δικά του φαντάσματα, είτε ομαδικοί, για την κατάκτηση όσων θεωρούν δεδομένα, αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη της ανθρώπινης πίστης. Ο μύθος με την πραγματικότητα μπλέκονται μεταξύ τους χαρίζοντας στον αναγνώστη ένα απολαυστικό ταξίδι.

Ένα ακόμα βιβλίο από τη συγγραφέα, που αξίζει να διαβαστεί. Ένα υπέροχο ταξίδι στο παρελθόν, από αυτά που η κυρία Κόντζογλου μας προσφέρει με μοναδικό τρόπο σε κάθε βιβλίο της.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:

Θεσσαλονίκη, στα βάθη των αιώνων: Μια βασίλισσα ερωτευµένη παράφορα µε τον Μεγαλέξανδρο τρέχει µες στη νύχτα να συναντήσει τον εραστή της. Τα µάγια του απατηµένου συζύγου της όµως θα µαρµαρώσουν αυτή και τη συνοδεία της. Οι µορφές τους θα µείνουν για πάντα στη Στοά των Ειδώλων.
Περίπου χίλια οχτακόσια χρόνια αργότερα, στην ίδια πόλη, που οι κάτοικοί της λατρεύουν τρεις θεούς και µιλάνε αµέτρητες γλώσσες, ο παλαιογράφος Εµµανουέλ Μιλλέρ επιχειρεί, µε τη συγκατάθεση του Σουλτάνου, να ξεριζώσει το αρχαίο µνηµείο των «Μαγεµένων» και να τις πάει στη Γαλλία, να κοσµήσουν τα ανάκτορα και τα σπίτια των ευγενών.
Στην προσπάθειά του όµως αυτή, θα βρεθεί αντιµέτωπος µε µια χούφτα ξεχωριστούς ανθρώπους: Τη Χάννα και τον Νικόλα, δυο ερωτευµένα παιδιά, που αγωνίζονται για τη µαταίωση της αρπαγής του µνηµείου, ενώ παλεύουν για το δικαίωµά τους στην αγάπη. Τον γλύπτη Αλέξανδρο ∆ηµητριάδη, που εµπνέεται από τους νεαρούς του φίλους, και ρίχνεται στη µάχη µε αυτοθυσία. Και τον Νταβίντ εφέντη, τον αρχαιολάτρη Εβραίο, που δίνει τον δικό του αγώνα ενάντια στην εποχή, τη φυλή του και την κοινωνία, προσπαθώντας να κρατήσει κοντά τους τις «Μαγεµένες» και να αποτρέψει την επανάληψη µελλοντικών διωγµών.
Μια σαγηνευτική ιστορία, βασισµένη σε αληθινά γεγονότα, που σκαλίζεται µε έρωτα και αίµα στα βυζαντινά τείχη, στα υγρά λιθόστρωτα, στις συναγωγές, στα παζάρια και στα γεµάτα θρύλους και ατµούς χαµάµ της Σαλονίκης.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου υπάρχει τυπωμένο QR code που, με μοναδικό εργαλείο ένα tablet ή ένα smartphone, δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να βρει πλούσιο υλικό για τις Μαγεμένες και τη Θεσσαλονίκη εκείνης της εποχής.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΚΛΗΡΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ" ΤΗΣ Γ. ΔΕΜΙΡΗ ΑΠΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Κληρώνουμε ένα αντίτυπο του βιβλίου "Ακαταμάχητος" της Γεωργίας Δεμίρηη από εκδόσεις Ψυχογιός, ευγενική χορηγία των εκδόσεων Ψυχογιός.
Απαραίτητες προϋποθέσεις για να λάβετε μέρος στην κλήρωση:
1) Like στη σελίδα μας "Βιβλιοεξάρτηση"
2) Like στη σελίδα των εκδόσεων Ψυχογιός
3) Δημόσια(Public) ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ του διαγωνισμού
4) Σχόλιο κάτω από την ανάρτηση της κλήρωσης στη σελίδα μας για να μας πείτε τι κάνει ένα βιβλίο ακαταμάχητο για εσάς.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Για να είναι έγκυρη η συμμετοχή σας θα πρέπει να γίνουν και τα 4 βήματα!
Η κλήρωση θα γίνει στις 28/7/2017 και οι νικητές θα ανακοινωθούν μέσω της σελίδας μας.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ! ! !

Σημείωση: Ο διαγωνισμός ισχύει μόνο για όσους βρίσκονται εντός Ελλάδος. Ο νικητής αν είναι εντός Αττικής θα περάσει να παραλάβει το βιβλίο από τις εκδόσεις Ψυχογιός, ενώ για εκτός Αττικής θα γίνει δωρεάν αποστολή.

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΙΖΙΑΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ NINA GEORGE ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Ασυνήθιστο και ιδιαίτερο βιβλίο από αυτά που σου μένουν και δε τα ξεχνάς...Γλυκόπικρο και συγχρόνως ρεαλιστικό με μοναδικούς και μοναχικούς χαρακτήρες....Ένα μελαγχολικό ατμοσφαιρικό και γεμάτο ζεστασιά ανάγνωσμα.Θα σταθώ μόνο στους κεντρικούς ήρωες τους άλλους θα σας αφήσω να τους ανακαλύψετε μόνοι σας.Αγάπησα τον Κύριο Περντί που ζούσε είκοσι χρόνια στα σκοτάδια και ποτέ δεν έχασε την ανθρωπιά του, προσπαθούσε με τον τρόπο του να βοηθήσει όλους όσους μπορούσε μέσα από τη μαγεία των βιβλίων.Αυτά του έδιναν ζωή...Θαύμασα τον Λύκ για την μεγαλοψυχία του και λυπήθηκα την κεντρική ηρωίδα του βιβλίου.Διαβάζεις και όσο προχωράς στην ανάγνωση μαθαίνεις μέσα από το ημερολόγιο της *** (έτσι την αναφέρει ο Κ.Περντί με τρία αστεράκια) τι ακριβώς συνέβη πριν 20 χρόνια, ενώ στο τώρα έρχεται η κάθαρση και η λύτρωση στη ζωή των ηρώων.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ 
ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ
Ο κύριος Περντί είναι "λογοτεχνικός φαρμακοποιός". Στο πλωτό βιβλιοπωλείο του, στις όχθες του Σηκουάνα, συνταγογραφεί μυθιστορήματα για κάθε δυσκολία της ζωής -προτείνει στους πελάτες του βιβλία που θα γιατρέψουν τις ψυχές τους.

Τον μόνο που δεν μπορεί να γιατρέψει είναι τον εαυτό του αφού εξακολουθεί να τον στοιχειώνει το φάντασμα της μεγάλης του αγάπης που εξαφανίστηκε πριν από είκοσι ένα χρόνια, αφήνοντας πίσω της μόνο ένα γράμμα. Ένα γράμμα που εκείνος δεν άνοιξε ποτέ.

Αυτό το καλοκαίρι ο κύριος Περντί μπαίνει επιτέλους στον πειρασμό να διαβάσει το γράμμα -και τότε τα πάντα αλλάζουν.

Σηκώνει άγκυρα και φεύγει για τον νότο της Γαλλίας. Με συνταξιδιώτες έναν διάσημο συγγραφέα που έχει χάσει την έμπνευσή του κι έναν ερωτοχτυπημένο σεφ, θα κάνει ένα ταξίδι στην καρδιά της Προβηγκίας. Ένα ταξίδι πίσω στις αναμνήσεις, κι από εκεί ξανά στη ζωή...

Η Νίνα Γκεόργκε με σαγηνευτική γραφή μάς δίνει μια γλυκιά και συγχρόνως διασκεδαστική ιστορία γεμάτη ευαισθησία, που θα σας συναρπάσει.
 

Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Η ΓΚΟΥΕΝΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΤΙ STEPHEN KING RICHARD CHIZMAR ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ

Ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο από τον Stephen King και τον Richard Chizmar. Είναι το τρίτο βιβλίο που διαβάζω από τον King, μετά το παιδί από το Κολοράντο και τη Μέθοδο Αναπνοών, και συνειδητοποιώ και πάλι πόσο αδικημένος είναι στο μυαλό μας ο συγγραφέας... Ακούγοντας το όνομα του το μυαλό μας σκέφτεται αμέσως βιβλία τρόμου.  Ίσως να έχει και τέτοια βιβλία ο Βασιλιάς, όμως δεν έχει μονο αυτο το είδος αν και οι περισσότεροι αναγνώστες λανθασμένα το νομίζουν.. 
Γενικά τα βιβλία του είναι τροφή για σκέψη, γεμάτα από νοήματα κρυμμένα και φανερά!
Στο βιβλίο "Η Γκουέντι και το κουτί" ηρωίδα είναι η δωδεκάχρονη-αρχικά- Γκουέντι, που ενώ είναι ένα κοριτσάκι που δεν είναι και το πιο δημοφιλές στο σχολείο του, της εμφανίζεται ξαφνικά ένας παράξενος άνδρας, της δίνει ένα μυστήριο κουτί το οποίο έχει πάνω του 8 κουμπιά...  8 κουμπιά, κάποια από αυτά δίνουν διάφορα δώρα... Τίποτα όμως δεν είναι όπως φαίνεται κι η Γκουέντι το ανακαλύπτει σιγά σιγά καθώς τη βλέπουμε να μεγαλώνει και να μαθαίνει πράγματα μέσα από αυτό το μυστήριο δώρο που της δώθηκε. Το τέλος αρκετά ανατρεπτικό!

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:

Ένα μυθιστόρημα γεμάτο αγωνία και τρόμο, που θα σας κόψει την ανάσα
Ελάτε… προσοχή στα σκαλιά… η ανηφόρα είναι απότομη…
Μόλις φτάσατε στο Καστλ Ροκ του Μέιν. Έχετε ξανάρθει εδώ. Ξέρετε τις παράξενες ιστορίες που κυκλοφορούν γι’ αυτό το μέρος –Κούτζο, Στάσου πλάι μου, Χρήσιμα αντικείμενα… Όμως δεν είχε ειπωθεί ποτέ μέχρι τώρα η ιστορία για την Γκουέντι και το κουτί.
Είναι καλοκαίρι του 1974 και η δωδεκάχρονη Γκουέντι Πίτερσον δέχεται το μαγικό κουτί που της προσφέρει ένας μυστηριώδης άντρας. Οχτώ πολύχρωμα κουμπιά στολίζουν το κουτί από μαόνι που, όπως ισχυρίζεται ο άγνωστος, θα τη βοηθήσει στη ζωή της. Ταυτόχρονα όμως την προειδοποιεί: «Να προσέχεις το κουτί. Δίνει δώρα, όμως τα δώρα του είναι μικρή ανταμοιβή σε σχέση με την ευθύνη...» Και πράγματι, υπέροχα πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν στην Γκουέντι. Μέχρι τη στιγμή που αποφασίζει να πατήσει ένα από τα κουμπιά…
O Stephen King μόλις επέστρεψε και υπογράφει, μαζί με τον Richard Chizmar, μια ολοκαίνουργια νουβέλα, βγαλμένη από την καρδιά του τρομακτικού, γοητευτικού σύμπαντός του.

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΙΚΡΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΑΠΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Μετά από την κλήρωση που έγινε για τις έγκυρες συμμετοχές μέσω του Random Name Picker ο τυχερός που κερδίζει ένα αντίτυπο του βιβλίου της Ελένης Δαφνίδη, Μικρή Βαρκελώνη είναι η Σούλα Πασχαλίδου. Παρακαλούμε να επικοινωνήσουν με τη σελίδα μας για τον τρόπο παραλαβής του βιβλίου.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ τις εκδόσεις Ψυχογιός για την προσφορά τους και όλους τους φίλους που πήραν μέρος.


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΛΗΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΠΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ


Μετά από την κλήρωση που έγινε για τις έγκυρες συμμετοχές μέσω του Random Name Picker οι δύο τυχεροί που κερδίζουν από ένα αντίτυπο του βιβλίου του Nicholas Sparks, Το ημερολόγιο είναι οι Katerina Xristos και Lamprinh Kliafa. Παρακαλούμε να επικοινωνήσουν με τη σελίδα μας για τον τρόπο παραλαβής του βιβλίου.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ τις εκδόσεις Μεταίχμιο για την προσφορά τους και όλους τους φίλους που πήραν μέρος.


Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΑΡΑ ΤΖΙΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Το Βλέμμα της Αγάπης είναι ένα σύγχρονο παραμύθι αφιερωμένο στην αναζήτηση της αγάπης, όπου η συγγραφέας μας αιχμαλωτίζει μέσα στις σελίδες του, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία.
Η Τζέιν, μεγαλωμένη στο ρομαντικό Σιάτλ , λίγο πριν τα 29α γενέθλια της ανακαλύπτει ότι έχει ένα μοναδικό χάρισμα, μπορεί να "δει" την αληθινή αγάπη... Για να έρθει όμως και στη δική της ζωή πρέπει να ανακαλύψει και να καταγράψει σε ένα αρχαίο βιβλίο τους έξι τύπους της αγάπης και τα ζευγάρια όπου τους συνάντησε.
Όλα αυτά όμως μέσα σε έναν χρόνο, μέχρι την ημέρα των 30ων γενεθλίων της. Έτσι η Τζέιν με τη βοήθεια της Λο, της αγαπημένης φίλης της και βοηθού στο Ανθοπωλείο της, αλλά και του αδερφού της Φλιν, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι γεμάτο ενδιαφέρον.
Θα τα καταφέρει, ή θα είναι καταδικασμένη να ζήσει μια ζωή χωρίς να βρει την αληθινή αγάπη;


ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:

Γεννημένη κατά τη διάρκεια μιας χριστουγεννιάτικης χιονοθύελλας, η Τζέιν Ουίλιαμς διαθέτει ένα σπάνιο χάρισμα: την ικανότητα να βλέπει πραγματικά την αληθινή αγάπη. Η Τζέιν, που έχει περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια και έχει καταλήξει να είναι μοναχική και αθεράπευτα ρομαντική, λαμβάνει μια κάρτα για τα εικοστά ένατα γενέθλιά της από μια μυστηριώδη γυναίκα. Πρέπει να εντοπίσει και να αναγνωρίσει τους έξι τύπους αγάπης πριν από το ηλιοβασίλεμα των τριακοστών γενεθλίων της, ειδάλλως την περιμένουν σοβαρές συνέπειες. Όταν η Τζέιν ερωτεύεται έναν αρθρογράφο ιατρικών θεμάτων που δεν πιστεύει στον έρωτα, φοβάται ότι η μοίρα της είναι προκαθορισμένη. Ή μήπως όχι; 

Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ: ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ

Για αυτό τον μήνα έχουμε συνέντευξη από μία αγαπημένη και πολυγραφότατη συγγραφέα που την αγαπήσαμε μέσα από τα βιβλία της!


Πείτε μας λίγα λόγια για το καινούργιο σας βιβλίο με τίτλο "Στης καρυδιάς τον ίσκιο" και για τους ήρωές του. Υπήρξε κάποιος που σας δυσκόλεψε; Κάποιος που αγαπήσατε περισσότερο ή λιγότερο;
Είναι μια κοινωνική ιστορία τοποθετημένη στο πρώτο μισό του προηγούμενου αιώνα στην ορεινή Ευρυτανία και στη συνέχεια στο Τορόντο του Καναδά. Μέσα από τη ζωή και τον δύσκολο έρωτα του Δημοσθένη και της Θάλειας κι επίσης τη ζωή των οικογενειών τους, περνά η νοοτροπία και τα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα της εποχής. Τους αγάπησα όλους τους ήρωες και δικαιολόγησα τις πράξεις τους. Με δυσκόλεψε περισσότερο ο Δημοσθένης. Στο πρόσωπό του είδα τις δυσκολίες και τον τρόπο ζωής των μεταναστών εκείνης της εποχής.


Πώς νιώθετε κάθε φορά που ξεκινάτε τη συγγραφή ενός βιβλίου; Γνωρίζετε σίγουρα  την αρχή. Τι γίνεται όμως με την κατάληξή της; Είναι γνωστή  για  εσάς γιατί ακολουθείτε μια καθορισμένη πορεία και μένετε σταθερή στην αρχική σας ιδέα; Ή αυτή η πορεία μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει;
Ο κάθε συγγραφέας έχει προφανώς το δικό του τρόπο να γράφει. Εγώ στηρίζομαι περισσότερο στην οργάνωση και τη λογική και λιγότερο στο ένστικτο. Όταν πρόκειται να αρχίσω μια ιστορία νιώθω ενθουσιασμένη και παράλληλα υπεύθυνη. Φεύγω για μήνες από την πραγματικότητα, δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω όσα συμβαίνουν γύρω μου, είμαι σε έναν άλλον κόσμο –αυτόν της ιστορίας- κι αυτό έχει αντίκτυπο σ’ όσους βρίσκονται γύρω μου. Γράφω όταν έχω σχεδόν ολοκληρωμένη την ιστορία στο μυαλό μου κι έχω ήδη κάνει την πραγματολογική έρευνα. Λίγα αλλάζω στην πορεία.


Τι είναι για εσάς η συγγραφή; Ξέρουμε ότι μπήκατε στο χώρο του βιβλίου με την παιδική λογοτεχνία, εδώ και αρκετά χρόνια όμως ασχολείστε με μεγάλη επιτυχία και με τη λογοτεχνία ενηλίκων. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι το κομμάτι της μετάβασης από το ένα μέρος της λογοτεχνίας στο άλλο.
Η συγγραφή είναι κυρίως ενδοσκόπηση. Γράφοντας προσπαθώ να καταλάβω καλύτερα τον εαυτό μου κι όσα συμβαίνουν γύρω μου. Για μένα η λογοτεχνία είναι μια. Ένα καλό παιδικό βιβλίο διαβάζεται κι από ενήλικες. Δε δυσκολεύομαι να κάνω τη μετάβαση. Απλά βάζω τον εαυτό μου στη θέση του αναγνώστη στον οποίο κυρίως απευθύνομαι.  Υποδύομαι ρόλους, πότε παιδιών, πότε ενηλίκων.


Όταν ξεκινάτε τη συγγραφή απομονώνεστε; Ποιες ώρες συνήθως δουλεύετε; Υπάρχουν άτομα που διαβάζουν τις ιστορίες σας πριν δούνε το φως της έκδοσης; Και αν υπάρχουν, δέχεστε παρεμβάσεις από αυτά;
Θα ήθελα κάποιες φορές να έχω τη δυνατότητα να απομονωθώ – φαντάζομαι ότι θα ήταν η διαδικασία πιο εύκολη-, αλλά δεν έχω πάντα αυτή την πολυτέλεια. Μπορώ να γράφω ακόμα κι όταν δίπλα μου οι άλλοι συζητούν. Έχω μάθει να απομονώνομαι παρουσία άλλων.  Γράφω κυρίως τις πρώτες πρωινές ώρες όταν στο σπίτι επικρατεί ησυχία. Τις ιστορίες τις διαβάζει μόνο η αδερφή μου. Είναι σκληρός κριτής και έχει λογοτεχνική παιδεία. Πολλές φορές οι παρατηρήσεις της με έχουν βοηθήσει αλλά δε δέχομαι πάντα όσα μου προτείνει. Επιμένω στην άποψή μου.


Τι σας έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσετε την συγκεκριμένη ιστορία; Πόσο καιρό σας πήρε για να την ολοκληρώσετε; Ποιο πιστεύετε ότι είναι το δυσκολότερο κομμάτι της συγγραφής;
Το έναυσμα το πήρα από όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Πήγα πίσω θέλοντας να πω ότι η Ελλάδα γνώρισε και πιο δύσκολες καταστάσεις, βρέθηκε πολλές φορές με ίσκιο βαρύ. Αυτή ήταν η αρχική  σκέψη που με οδήγησε στη μετανάστευση και σε μια ιστορία αγάπης επίσης με ίσκιο βαρύ. Μου πήρε δυόμισι χρόνια να ολοκληρώσω την ιστορία. Το δυσκολότερο για μένα είναι η πραγματολογική έρευνα. Ψάχνω πολύ, διαβάζω πολύ, μόνο και μόνο για να μπω στο κλίμα. Ενδέχεται να μη χρησιμοποιήσω τίποτα από όλα  όσα βρίσκω αλλά θεωρώ την έρευνα απαραίτητη για να προχωρήσω. Με το συγκεκριμένο βιβλίο πέρα από τις λεπτομέρειες των ιστορικών και πολιτικών γεγονότων της εποχής έμαθα και πως παίζεται το πόκερ. Ασχολήθηκα μέρες με αυτό. Είδα ταινίες, επεξηγηματικά βίντεο, συμμετείχα σε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Νομίζω πως είμαι έτοιμη για τα καζίνο.


Ποιον ήρωα και ποια ηρωίδα ξεχωρίζετε από όλες τις ιστορίες σας και γιατί;
Τη Μερόπη από «Το Δάκρυ του κρίνου» για τον πόνο που έζησα μαζί της και το Θανασούλα από «Τα βιολιά της χαράδρας» που μου έδωσε στηρίγματα για να προχωρήσω στην προσωπική μου ζωή.


Ποιο στοιχείο σε ένα βιβλίο σας γοητεύει και σας κρατά αιχμάλωτη; Πείτε μας ένα βιβλίο που αγαπήσατε και δεν μπορείτε να το αποχωριστείτε ποτέ.
Η δεμένη, έντονη πλοκή, χωρίς περιττές φλυαρίες και άσχετες περιγραφές.
Θα σας εκπλήξω αλλά το βιβλίο που δεν έφυγε ποτέ από δίπλα μου είναι παιδικό, «Οι πειρατές της καμινάδας» του Τριβιζά. Με κάνει να πηγαίνω πίσω στα παιδικά μου χρόνια, να βρίσκω χαρές ξεχασμένες που τις έχω ανάγκη, να διασκεδάζω, να χαλαρώνω.


Ποιο απόφθεγμα σας αντιπροσωπεύει απόλυτα;
Η φράση: «Μπορώ και θα τα καταφέρω».


Προτιμάτε την ξένη λογοτεχνία ή την ελληνική; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θα θέλατε να είστε εσείς η δημιουργός του;
Διαβάζω βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων και είναι πολλά αυτά που θαύμασα. Όμως δε θέλησα ποτέ να έχω γράψει ένα από αυτά, δε θα μπορούσα, είμαι ένας άλλος άνθρωπος με διαφορετική σκέψη και τρόπο γραφής.


Κλείνοντας, πείτε μας λίγα λόγια για τη Γιώτα! Ποιά είναι η καθημερινότητά της; Πιστεύει στην αληθινή φιλία; Τι θεωρεί απόλυτη ευτυχία; Και τι θα ήθελε να ευχηθεί στους αναγνώστες της;
Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος με μεγάλη οικογένεια, πολλές υποχρεώσεις, έντονη κοινωνική ζωή. Η καθημερινότητά μου είναι χρονικά προγραμματισμένη αφού είμαι αναγκασμένη να ανταπεξέρχομαι σε πολλούς ρόλους. Δεν είμαι μόνο συγγραφέας.
 Η αληθινή φιλία υπάρχει σε λίγα επιλεγμένα άτομα που έχουν δοκιμαστεί σε καλές και κακές στιγμές. Ευτυχία θεωρώ τα χαμόγελα στα πρόσωπα των ατόμων που αγαπώ κι εκείνο που έχω να ευχηθώ στους αναγνώστες είναι να κοιτάζουν πάντα εμπρός με αισιόδοξο βλέμμα. 

Σας ευχαριστούμε πολύ για τις όμορφες απαντήσεις σας! Ευχόμαστε να είναι καλοτάξιδο το νέο βιβλίο σας!

Το νέο βιβλίο της κυρίας Φώτου με τίτλο "Στης καρυδιάς τον ίσκιο" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός και μπορείτε να το βρείτε εδώ.