Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2020

ΑΘΩΟΙ ΕΝΟΧΟΙ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

 ΑΘΩΟΙ ΕΝΟΧΟΙ – Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ

Την Ελευθερία Μεταξά τη γνώρισα από το «Μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά». Ολοκληρώνοντας το βιβλίο «Αθώοι ένοχοι», είδα τη συνέχιση της ιστορίας, σε ένα αυτοτελές μυθιστόρημα. Μια πολύ δυνατή πλοκή, ένα σενάριο που κόβει την ανάσα σε μια σειρά απάνθρωπων βασανιστικών ανθρωποκτονιών. Κίνητρο αυτών φαίνεται πως είναι η απόδοση δικαιοσύνης μέσω ασύλληπτων βασανιστηρίων και της κατά βούλησης  ανθρωποκτονίας. Δικαιώνεται κάποιος ή διοχετεύεται ένας παθολογικός θυμός που παλεύει να καταπραϋνθεί; Πόσοι κρύβονται πίσω από κάθε βασανισμένο και νεκρό ανθρώπινο σώμα; Γιατί συνέβη; Ποιος πίστεψε ότι δικαιώθηκε; Ποιος κινεί τα νήματα;

Όσο ο φόνος βρίσκεται μακριά, νιώθεις ασφαλής! Όταν ο φόνος χτυπάει την πόρτα σου και απειλεί να εισβάλλει στο χώρο ασφαλείας σου, τότε οι σφυγμοί ανεβαίνουν, ο φόβος και το άγχος κορυφώνονται και τα δάκρυα αποτελούν την τελευταία επιλογή, το μεταίχμιο φθοράς και αφθαρσίας. Ονόματα γνωστά από το «μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά», που επανακυκλοφορεί, μια νέα ιστορία δυνατή και συνταρακτική, σε σημείο που το βιβλίο φαντάζει μικρό για να τη χωρέσει, ο αναγνώστης είναι κομμάτι της πλοκής, ένας εξωτερικός παρατηρητής σε ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και ο έλεγχος χάνεται σε μια δίνη γεγονότων. 

Το βιβλίο δημιουργεί ένα αίσθημα αδυναμίας κορεσμού, μέσα από τη μαγική γραφή της συγγραφέως. Ό,τι κι αν περιγράφει, αυτό συμβαίνει με ένα σπάνιο μαγνητισμό, που μόνο προσελκύει τον αναγνώστη, χωρίς να προκαλεί αποστροφή, χωρίς να τον πληγώνει. 

Οι εικόνες που δημιουργεί το βιβλίο είναι συναρπαστικές, η πλοκή γρήγορη και δυναμική που μπλέκει τον αναγνώστη μέσα στην υπόθεση και τον συνεπαίρνει. Η Ελευθερία Μεταξά για άλλη μια φορά μας χάρισε μια ιστορία που το τέλος και η εξήγηση είναι αδύνατον να φανούν πριν η ίδια τα αποκαλύψει και τα εξηγήσει. Μια γραφή ικανή να σε οδηγήσει στα βαθιά μονοπάτια του ανθρώπινων συναισθημάτων του πόνου και του θυμού που δεν καταλαγιάζει και της σκληρότητας που αυτά μπορούν να πάρουν, μέχρι τη λύτρωση και τη λύση του γόρδιου δεσμού που η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να πλέξει με τις αναμνήσεις της.

Πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα, με όλη μου την αγάπη και το θαυμασμό για τη δουλειά της. Ανυπομονώ να πιάσω στα χέρια μου την επόμενή της ιστορία.

Νίκος Πατσαρίκας




ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ - ΜΑΡΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ -ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

 Φωνές από την άβυσσο – η άποψή μου

Μετά από πολύ καιρό, έπιασα στα χέρια μου ένα βιβλίο που με ενθουσίασε! Οι φωνές από την άβυσσο, που σε ακολουθούν παντού, όπου κι αν πας, όπου κι αν είσαι, που δε θα σε αφήσουν να ησυχάσεις μέχρι να φτάσεις στην άκρη του νήματος, στην τελευταία γραμμή του βιβλίου, όπου έρχεται και η λύση του μυστηρίου, αλλά και η ολοκλήρωση του πεπρωμένου του ήρωα! 

Ένα βιβλίο που ρέει αβίαστα και γρήγορα, με σταθερά πολύ καλή ποιότητα γραφής, με τα 99 μικρά κεφάλαια του, που σου επιτρέπουν να κάνεις διαλείμματα. Παραδόξως όμως, δε θέλεις να τα κάνεις, επιθυμείς να διαβάσεις λίγο ακόμη, κι ακόμη λίγο, ώσπου βρίσκεσαι να διαβάζεις ώρες χωρίς να βαρεθείς. Το εξίσου εντυπωσιακό είναι ο τρόπος που πολλές φράσεις είναι διαμορφωμένες στις σελίδες του βιβλίου, ώστε να δίνουν μια οπτική αντίληψη της αίσθησης της εκάστοτε φράσης, κάτι που καθιστά το αφήγημα ακόμη πιο παραστατικό, και βυθίζει αναπόφευκτα τον αναγνώστη στην ανατριχιαστική αίσθηση της κάθε στιγμής.

Στο συγκεκριμένο βιβλίο η δυναμική της ιστορίας και η πλοκή, το αναπόδραστο του πεπρωμένου και η πρωτοποριακή μορφοποίηση του κειμένου καθιστούν τον αναγνώστη δέσμιο της Διώνης, σε απόλυτη ταύτιση με τον πρωταγωνιστή. Για τους λάτρεις του είδους, αλλά ακόμη και για αυτούς που δεν προτιμούν το μυθιστόρημα φαντασίας/αγωνίας/μυστηρίου, είναι μια μοναδική επιλογή, μια εμπειρία που δύσκολα ξεχνιέται.

Πολλά συγχαρητήρια στο συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη και στον εκδοτικό οίκο Bell για την πολύ ωραία δουλειά. Ανυπομονούμε για τις επόμενες διηγηματικές εμπειρίες που σίγουρα έχει να μας προσφέρει και να μας ταξιδέψει σε άγνωστα μονοπάτια.

Nikos Patsarikas


Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2020

Η ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΓΛΑΡΟΥ ΜΑΙΡΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ

 

Πολλά βιβλία που περιμένουν τη σειρά τους. Πολλά μέρη που δεν είχα ακόμη τη τύχη να βρεθώ. Πόσο ωραίο όταν ξεκινάς ένα βιβλίο και σε μεταφέρει στο μέρος που διαδραματίζεται. Ειδικά όταν είναι ένα νησί που θέλω τρελά να επισκεφτώ. Δεν έχω πάει ποτέ στη Μυτιλήνη, αλλά η συγγραφέας με ταξίδεψε εκεί πνευματικά. Αυτό είναι ένα από τα θετικά που είχα από την ανάγνωσή του.

Το βιβλίο "Η φωλιά του γλάρου" ήθελα πολύ να το διαβάσω. Έχω ξαναπεί για τη διαίσθησή μου που, ευτυχώς μέχρι τώρα, δεν με έχει διαψεύσει. Η συγγραφέας μας συστήνεται με το πρώτο της βιβλίο και παρόλο που είχα δει τις πληροφορίες του, όταν έφτασε στα χέρια μου χάρηκα πολύ με το μέγεθός του. Είχα πολύ καιρό να διαβάσω βιβλίο που να είναι μικρότερο από 200 σελίδες.
Το περιεχόμενό του όμως;
 
Βρισκόμαστε στη Μυτιλήνη, καλοκαίρι του 2017. Μια ναυαγοσώστρια βρίσκεται δολοφονημένη στην παραλία όπου εργάζεται και ο αστυνόμος Στέλιος Μπεργάκης καλείται να βρει τον δράστη. Το αστυνομικό τμήμα δεν είναι συνηθισμένο, μαθημένο σε δολοφονίες και έτσι δεν αργεί να φτάσει βοήθεια από την Αθήνα. Η αστυνόμος Όλγα Κουρτέλη, γεννημένη στη Μυτιλήνη και κάτοικος Αθήνας φτάνει σύντομα στο νησί. Γνωρίζονται με τον Μπετράκη από μικρά παιδιά και ο παλιός τους έρωτας ανεβαίνει στην επιφάνεια. Τίποτα όμως δεν μπαίνει πάνω από τη δουλειά τους.
Μετά από δύο ημέρες, και μια Αγγλίδα, εργαζόμενη ως εθελόντρια - ερευνήτρια σε μια ΜΚΟ στο καμπ της Μόριας, βρίσκεται νεκρή σε ένα πάρκο. Τα ΜΜΕ παίρνουν φωτιά, νέα στοιχεία όπως διακίνηση ναρκωτικών και κατασκοπεία έρχονται στο φως και οι αστυνόμοι είναι αποφασισμένοι να βρουν ποιος ή ποιοι είναι πίσω από τις δολοφονίες. Σύντομα έρχεται η στιγμή όπου ένα όπλο βρίσκεται στο καμπ της Μόριας και ένας πρόσφυγας, ύποπτος, ανακαλύπτεται σε μια ετοιμόρροπη στάνη κοντά στο καμπ.
 
Το οπισθόφυλλο και ο τίτλος του βιβλίου μου είχαν εξάψει την περιέργεια.
Το ομώνυμο τραγούδι των Locomondo μπαίνει σαν γρίφος στην πλοκή και κρατάει καλή παρέα στον αναγνώστη, ο οποίος προσπαθεί να βάλει όλα τα κομμάτια του παζλ στη σωστή σειρά μαζί με την ομάδα της αστυνομίας.
Γραφή απλή με ωραίο χιούμορ, περιγραφές που με έκαναν να βλέπω μπροστά μου τα μέρη όπου βρίσκονταν οι ήρωες, ωραία πλοκή που δεν κουράζει και δεν έχει κάτι το περιττό. Δεν έχει σκηνές με αίματα ή βία, η αγωνία ανεβαίνει όσο γυρνάνε οι σελίδες και τα κοινωνικά στοιχεία δένουν με την αστυνομική πλοκή. Βρήκα τους χαρακτήρες πολύ δυνατούς. Ένιωσα ότι έχουν ωραία χημεία μεταξύ τους και κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι υπαρκτά πρόσωπα. Οι προσωπικές τους ιστορίες δεν καλύπτουν την αστυνομική πλοκή, και μαζί με τις ωραίες ατάκες με ηρεμούσαν από την δράση. Άλλο ένα θετικό για μένα ήταν τα απλά και όμορφα όνοματά τους. Πήρα μεγάλη χαρά όταν είδα πως μία ηρωίδα λέγεται Ασπασία.
Έφτασα στο τέλος συνειδητοποιώντας πόσο ταιριαστός είναι ο τίτλος και χωρίς να μου μείνουν αναπάντητα ερωτήματα.
 
Για πρώτο βιβλίο η Μαίρη Μαργαρίτη έκανε σπουδαία δουλειά. Η "Φωλιά του γλάρου" είναι ένα καθαρό αστυνομικό χωρίς σκηνές που σοκάρουν, κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι το τέλος και το προτείνω σε όσους αγαπούν αυτό το είδος της λογοτεχνίας. Αστυνόμε Μπεργάκη, αστυνόμε Κουρτέλη ανυπομονώ να τα ξαναπούμε.
 
 
Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ
 
 


Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2020

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ-ΣΟΦΙΑ ΒΟΙΚΟΥ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Πόσο δυσβάσχατο είναι αλήθεια να μην έχεις κάνει ειρήνη με τις ίδιες σου τις ρίζες;

Ολόκληρη η ύπαρξη σου να αποτελεί για τους άλλους ένα βάρος και όντας αόρατος και παρείσακτος,να προσπαθείς απλά να δέχεσαι τον ρου των γεγονότων;

Η Λένη και ο Γιόχαν, είναι οι απόκληροι αυτής της σκληρής και συγκλονιστικής ιστορίας,που μοιράζονται έναν αδιάκοπο αγώνα με σκοπό να γιατρέψουν τις πληγές τους και να σκοτώσουν τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Η μεταπολεμική Ελλάδα γίνεται ο καμβάς για ένα εξαίσιο αφήγημα,με ατόφια συγκίνηση, στο οποίο παρόν και παρελθόν εναρμονίζονται άψογα.

Η Sofia Voikou στήνει με απαράμιλλη δεξιοτεχνία ένα δυστοπικό σκηνικό με μελανά χρώματα και σε παρασύρει μέσα από τις ζωές των ηρώων της σε ένα εχθρικό και ασφυκτικό μικρόκοσμο.

Μνήμες που παραμένουν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου και πράξεις που ζητούν επιτακτικά την συγχώρεση.

Ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με τα αντικρουόμενα συναισθήματα των πρωταγωνιστών του μυθιστορήματος.

Άλλοι λαχταρούν μάταια το χάδι που τόσο στερήθηκαν και την ευλογία του να ανήκεις κάπου και άλλοι δίχως να εθελοτυφλούν, απαρνιούνται καθετί γνώριμο και ασφαλές, που στην ουσία βεβήλωσε την υπόληψη και την ψυχή τους.

Η συγγραφέας με έναν τρόπο τρυφερό και μαγικό, μας δίνει το εφαλτήριο να ανακαλύψουμε την ταυτότητα μας,να κάνουμε ανακωχή με τα λάθη των προηγούμενων γενεών επιλέγοντας να μην μας καθορίζουν, να αγαπήσουμε βαθιά και αληθινά και να ζήσουμε την ζωή μας στο έπακρο πριν να είναι πλέον αργά.

Κάποιες φορές στην τελική, όσο και να πασχίζεις να φύγεις μακριά από όσους και όσα σε πλήγωσαν,υπάρχει και μια φυγή που φαντάζει αδύνατη:να καταφέρεις να φύγεις μακριά από τον ίδιο σου τον εαυτό!

Μακράν, από τις ωραιότερες αναγνώσεις που μου χάρισα, σας προτρέπω ανεπιφύλακτα το ίδιο!

Pantelis Topalidis



Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΓΥΡΙΣΜΟΥ-Γ.ΜΠΡΟΥΣ ΚΑΜΕΡΟΝ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 Ο Λούκας ενεργός φιλόζωος σώζει μια μέρα ένα κουταβάκι.

Της δίνει το όνομα Μπέλα,την υιοθετεί και γίνεται αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας του.

Μέχρι που κάποιες αντίξοες συνθήκες τους χωρίζουν στα ξαφνικά και τότε ένα επικό ταξίδι ξεκινά για την Μπέλα.

Έως ότου έρθει η στιγμή που θα ξανασμίξει με τον άνθρωπο της.

Διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο κάποιος μόνο κερδισμένος μπορεί να βγει.

Θα έρθει αντιμέτωπος με την καλοσύνη,την προσφορά και την υπέρμετρη δύναμη της θέλησης!

Όντας φιλόζωος πιστεύω ακράδαντα, πως αν δανειζόμασταν έστω και λίγα στοιχεία από την συμπεριφορά των ζώων, ίσως ο κόσμος μας γινόταν ένα κλικ καλύτερος!

Η Μπέλα λοιπόν μας παίρνει από το χέρι και σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση μας εξιστορεί με τρόπο όμορφο και παραστατικό,όλα εκείνα που την έκαναν να πετύχει το ουσιαστικά αδύνατο!

Ο συγγραφέας κάνει λόγο για επιζήμιες εξαρτήσεις και κατάφωρα άδικα νομοθεσίες, ουσιαστικά όμως πραγματεύεται εκείνους τους ισχυρούς δεσμούς που τελικά καμιά απόσταση δεν είναι ικανή να σπάσει.

Μια δίχως αμφιβολία,σπουδαία και βαθιά συγκινητική ιστορία που εξυμνεί το μεγαλείο της φιλίας και της συντροφικότητας και μας υπενθυμίζει ότι στο όνομα της πραγματικά ανιδιοτελούς αγάπης τα πάντα φαντάζουν εφικτά.

Δικαίως αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα έγινε μπεστ σέλερ και μεταφέρθηκε και στην μεγάλη οθόνη με τον τίτλο Α dog's way home.

Απλά μην το προσπεράστε!

Pantelis Topalidis