Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΛΙΑ ΖΩΤΟΥ ΚΑΙ ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Στην πρώτη μου αναγνωστική επαφή με το συγγραφικό δίδυμο Λία Ζώτου και Θοδωρή Καραγεωργίου, μόνο καλές εντυπώσεις μου έχουν δημιουργηθεί. Άκουγα από άλλους αναγνώστες πως Η ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ είναι το πιο ώριμο έργο τους, όσον αφορά και τον τρόπο γραφής και την ίδια την ιστορία. Δυστυχώς δεν έχω προηγούμενη αναγνωστική εμπειρία μαζί τους για να το συγκρίνω με τα υπόλοιπα βιβλία τους, όσον αφορά το δεύτερο σκέλος όμως θα συμφωνήσω απόλυτα!
Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολύ όμορφη γραφή και λόγο που ρέει αβίαστα. Η δε ιστορία σε ταξιδεύει στον χρόνο, χαρίζοντας σου όμορφες εικόνες και δυνατά συναισθήματα. Το ταξίδι στο παρελθόν μάς υπενθυμίζει το ποιοι είμαστε, πόσα περάσαμε, πόσο δυνατή είναι η ελληνική ψυχή, καθώς και τις θυσίες των προγόνων μας για την ελευθερία.
Όλα αρχίζουν γύρω στο 1818 όπου η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από τον Οθωμανικό ζυγό. Υπάρχουν όμως άνθρωποι που αντιστέκονται, που ονειρεύονται το αδύνατο, και μοχθούν για αυτή με κίνδυνο της ζωή τους. Κάποιοι από αυτούς καθώς και οι ιστορίες τους, παρελαύνουν μέσα στις σελίδες του μυθιστορήματος.
Πρόκειται για τον Λούκας, έναν τυπογράφο από την Ελβετία, που μαγεμένος από τα συγγράμματα του Κοραή, ταυτίζεται με τους Έλληνες, πουλάει όλα του τα υπάρχοντα, και καταφθάνει στην πατρίδα για να προσφέρει και αυτός τα δέοντα.
Είναι ο Παναγής, που από μικρός πολεμάει μαζί με σπουδαίους οπλαρχηγούς, και δεν γνωρίζει τίποτα άλλα εκτός από πόλεμο και θάνατο. Από πολύ νωρίς θα τους δοθεί το χρίσμα του καπετάνιου, θα διαμορφώσει τραχύ χαρακτήρα, και δεν θα σταματήσει στιγμή να μάχεται για δύο πράγματα: Την πατρίδα και τον έρωτα!
Η Αμαλία, μία νεαρή κοπέλα από τη Χίο, που έχοντας δει τον αφανισμό των δικών της στη μεγάλη σφαγή του νησιού, μαζί με τον αδερφό της τον Φώτο, θα δώσουν τον αγώνα τους. Η μεν Αμαλία, με την πένα της και ο δεύτερος με το σπαθί του για να δουν κάποτε τον τόπο τους λεύτερο.
Ακόμα, είναι η Δροσή και η Αϊσέ. Από μικρές τις άρπαξαν από τους δικούς τους και τις οδήγησαν στο χαρέμι του Αλή Πασά στα Γιάννενα. Ένας άγγελος επί της γης όμως θα βοηθήσει στην απόδραση τους. Οι δυο γυναίκες μέσα από πολλές περιπέτειες, θα βάλουν το δικό τους λιθαράκι στην απελευθέρωση.
Επίσης ο Κίτσος, μια ακόμα σπουδαία μορφή του μυθιστορήματος. Πρόκειται για έναν γενναίο Σουλιώτη που από μικρός μαθαίνει τον ξεριζωμό και την απώλεια. Αφοσιώνεται στον αγώνα μέχρι το τέλος του.
Και φυσικά ο άνθρωπος που μεταλαμπαδεύει τις ιδέες της επανάστασης, που διαδίδει από τόπο σε τόπο σε Ελλάδα και Ευρώπη, το ύψιστο ιδανικό της ελευθερίας. Δεν είναι άλλος από τον Ανδρέα Παππά, έμπορο από την Οδησσό, που μυημένος στις αρχές της φιλικής εταιρίας, οραματίζεται την απελευθέρωση του τόπου του.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα συναντηθούν στο διάβα της ζωής τους, και με κάποιον μοιραίο τρόπο θα ενωθούν.
Ένα αξιόλογο ιστορικό μυθιστόρημα, που εκτός από τις ιστορίες των ηρώων, μας δίνει γλαφυρά την αναβίωση της ελληνικής ιστορίας. Σπουδαίες προσωπικότητες της εποχής εμφανίζονται μέσα από τις σελίδες του, αποκτούν φωνή και ζωντανεύουν. Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης, Μπότσαρης, Κανάρης, είναι μερικοί από αυτούς τους πεφωτισμένους άνδρες.
Ένα πολύ ωραίο βιβλίο, με δυνατή και συγκινητική αφήγηση που θα αγγίξει κάθε αναγνώστη.

Το βιβλίο μπορείτε να το βρείτε εδώ.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:

 Ένας έμπορος από την Οδησσό παίρνει όρκο βαρύ να διαδώσει παντού το όραμα της Φιλικής Εταιρείας. Ένας Ελβετός τυπογράφος αφήνει πίσω τη ζωή του για να λάβει μέρος στην Ελληνική Επανάσταση. Ένα αμούστακο αγόρι γίνεται τρανός καπετάνιος. Μια νεαρή Χιώτισσα δίνει τη δική της μάχη, έχοντας για μοναδικό όπλο την πένα της. Ένας Σουλιώτης βοηθάει μια χριστιανή και μια μουσουλμάνα να δραπετεύσουν από το χαρέμι του Αλή Πασά στα Γιάννενα.
Η Ελλάδα φλέγεται, ματώνει, παλεύει να αποτινάξει τον ζυγό της σκλαβιάς από πάνω της.
Κι η Ιστορία εκεί, πάντοτε παρούσα, να καθορίζει τα βήματα όλων, να τους οδηγεί, άλλοτε σωστά και άλλοτε λανθασμένα, να τους χαρίζει χαρές και πίκρες, να γράφει τις σελίδες της ζωής τους πότε με την απελπισία και πότε με τον έρωτα, πότε με τον θάνατο και πότε με την ελευθερία.
«Τι είναι για μένα η Ελλάδα; Να, σαν να τη βλέπω τώρα δα μπροστά μου... Μια γυναίκα λεβέντισσα, μια γυναίκα αρχόντισσα που στέκει περήφανη κι αγέρωχη. Με τη λευκή την πουκαμίσα της, τη χρυσοποίκιλτη φορεσιά της. Μπορώ, θαρρείς, ν’ αγγίξω το υφάδι της. Μία γυναίκα στριμωγμένη στη γωνιά, απ’ όλους σας κυκλωμένη. Μα πάνω της βαστάει λεπίδι, και το ’χει πιότερο να πεθάνει παρά να πέσει στα βρομερά σας χέρια!»
Ένα αριστοτεχνικά γραμμένο μυθιστόρημα για μια από τις πιο σημαντικές ιστορικές περιόδους της νεότερης Ελλάδας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου